isimsiz kahraman

son yapilan tehdit cok agir olmustur. daglari taslari asip gelecegimdir ama yine de insallah desem yeri var.

kimi zaman yanilmisliktan, kimi zaman kirilmisliktan ve kimi zaman sebep aramaksizin durmaksizin ve, yureginin orselenmesine karsi koyamazken en cok hissettigindir aci. tir tir titretir yakarken seni, dondurur once bakislarini, sonra kalbini. korpe bir filiz gibi yesermesini bekledigin hayatin solmaya basladigi andir aciyi ilk duydugun an.
sonra butun aci tanimlarindan siyrilip, dusunmeden duse kalka duyarsin aciyi. direndikce cogalir, savurdukca toparlar. gariptir. ne aci oldukca yasamin anlami kalir, ne olmadikca.

daha once yazdiginiz fakat degeri bilinmeyen bir entryi gundeme getirmek icin eften puften bir baslikla iliskilendirip bkz verme olayidir. yapar miyim, bazen.

msn de gittigini soyleyen ama nette keyif catan adi yasam bunyeleridir bunlar. lakin expert3 te sozluk yazariydi ben onu hesaba katmamisim.
(bkz: sapa oturmak)

ankara istanbul’la hangi akla hizmet kiyaslanir bilmem ama istanbullularin bu kiyas sonucu soyleyip ankaralilarin yuregini goz goz ettigi hededir kendisi.

istanbul’dakini golgede birakabilecegini zanneden lakin bogaz’da icilecek bir bardak demli cayin tadini veremeyeceginden kelli gitmeseniz de olur dedigim bulusma. bosverin onu atlayin istanbul’a gelin. saka bir yana ankara’daki arkadaslara bol eglenceler, hayirli iftarlar dileyecegim bulusmadir. ama yine de:
(bkz: deniziniz yok ki)

albume ismini veren parca. neden sozleri de olmasin di mi ama:

sokaklar issiz sayfalar bembeyaz
ucu yirtik bir mektup usudum biraz
ve deniz kokusu ruzgarin sirtinda
kimi zaman kendimdeyim
kimi zaman kendi koynumda

aski unut sevmeyi unut
geceyi unut, unut herseyi
aski unut sevmeyi unut
geceyi unut
unut unutabilirsen

(bkz: yavuz bingol)

(bkz: usudum biraz)

31subat ve kyzylysykly sozluge uye oldugundan beri sozlugun demir basi haline gelmis yazar kisi.
(bkz: 31subat vs kizilisikli)

bugun karsilastigimda yaslaninca acaba ben ne halde olurum sorusunu kafama takan unlu kadin. dudaklar yine kipkirmizi, saclar desen ayri forslu lakin kamera karsisinda fingirdeyen kadindan tek farki adim atmaya mecali olmamasiydi. hayat onu epey yormus olsa gerek, hele ki farkli donen bir dunyanin icinde kendilerinin bile inanmadigi masallari bize yutturmaya calisirken, yorulmus olmali.
(bkz: ben bugun bunu gordum)

bir masal kusudur. uzun boynunda beyaz bir halka tasiyan, safran tuylu, oldukca guzel sesli ve insana benzeyen kocaman bir kus.
kuslarin sultani sayilmistir ve efsane soyledir:
bir gun kuslar sultanlarini bulmak uzere yola cikarlar. yolculuk epey cetin sartlar altinda gerceklesir, epey kayip verilir. kimi orda yiter kimi burda derken yolculuk bittiginde kaf dagi’nin ardina sadece 30 kus varabilmistir. ne yazik ki aradiklari sultanlari simurg’u bulamazlar.
sonunda sozcuklerde sirrin gizli oldugu cikar ortaya. "si" farsca’da 30 demektir, "murg" de kus. yani 30 kus anlamina gelir, boylece bu "30 kus" anlar ki aslinda aradiklari sultan kendileridir. yolculuk dediginse kendinden cikip kendine ulastigin bir seyahattir. umarim her insan anlar bu gercegi.

trabzon’da sol goruslu ogrencilerin bildiri dagittigi sirada kulaktan kulaga yayilan bayrak yakiliyor soylentisi sonucu, trabzon halki mudafaya gecmis 2000 kisi is bu kisileri linc etmeye kalkismisti, hep bir agizdan soylenen de su olmustu: burasi trabzon burdan cikis yok.

bayrak yakiliyor soylentisi. hatirlayiniz ve:
(bkz: burasi trabzon burdan cikis yok)

her sey bir ekranla klavye arasinda gelisirken olmasi zor bir durum. kaldi ki insanlar yuzyuze cozemiyorlar birbirlerini. entryler karakter degil de olsa olsa hayat gorusu hakkinda fikir sahibi eder bizi otesi olmuyormus.

(bkz: entryden karakter tahlili)

(bkz: leylim ley)

kendini ispat etme cabasi icersinde olan, ergenlik doneminin buhranlariyla cok sey gorup gecirdigini, dunyanin kendisi icin dondugunu zanneden; aklindan cok hormonlarinin etkisi altinda kaldigindan dolayi dogru yonlendirilmedigi takdirde cikmazlarda kalabilecek gencler toplulugu. hayati el yordamiyla tanima asamasindalardir, bu yuzden yanilgilari olmasi normaldir, eger yaptiklarinin uc kurusluk isler oldugu dusunuluyorsa suc onlarda degil ailelerinde aranmalidir, nitekim soylenildigi gibi henuz 15 yasindadirlar ve bu 15 yilin sadece bir kac yili yeni yeni bir seyler ogrenmeye basladiklari zamanlari kapsar. kaldi ki 18 yasina kadar cocuk sayilmaktadirlar, cocukluklarini yasamalarina firsat verilmeden. bok atmak kolaydir, lakin aileleri dikkatli incelendiginde karsiniza cocugun kalbi yerine cebini doldurmakla mukellef kisiler cikmasi muhtemeldir, yahut kontrol altina alayim derken baskiyla cocugu yildirip dusunmesine firsat vermezler. nihayetinde hayati sigara, muzik, zevk sefa su budan ibaret zanneden gerizekalilar(!) cikar ortaya. lakin bu gencleri gerizekali diye yaftalamak hangi ustun zekanin urunu, hangi olgunlugun belirtisidir onu da ben bilmemekteyim. mumkunse bilmemeye devam edeyim.

kubat ta soylemistir, ha guzel olmamistir o ayri.

yavuz bingol’un usudum biraz isimli albumunde seslendirdigi guzel turku, gidenin arkasindan soylenir lakin gidenler gelmez soylemesek daha iyi:

yollari daglari asar gidersin
tomurcuk gulleri bicer gidersin
bilirim bu sevda cok gelir sana
varir bir kotuyu secer gidersin

delerim daglari gel de be yarim
bir selamin sal sal benim yarim

yollari gozlerim donersin diye
bahari beklerim gelirsin diye
bir nazli ekine durur tarlalar
yine bu yollara dusersin diye

delerim daglari gel de be yarim
bir selamin sal sal benim yarim