goetica

münire hanım’ın bir $iiridir.

dün bastı ayak meclise mestane o âfet
ol kânı letâfet
aldırdı bütün aklını erbabı firaset
hiç kalmadı takad

zülfi gibi itdi beni eyvah perişan
aşüfteü hayran
yârab, bu ne kaşdır, bu ne gözdür, bu ne halet
bu hüsn, bu kamet

bir kimseye bir nim nigâh eylese ol mah
imdad ide allah
çeşmanı siyahile ider ömrünü garet
bicürmü cinayet

benden neden ey gevheri gencinei ismet
kat eyleyüb ülfet
gayrile idersin dün ve bugün akdı meveddet
pakize muhabbet

ol yâre demem yar ki yar ide rakıbi
har ide habibi
arif olana matlabı tarife ne hacet
yok bende semahat

sen şemi dil efruzı seraperdei cansın
hoş ruhı revansın
ismet gibi pakizelik âlemde olur mu
tarife gelür mi

haffaş edemez neyyiri nevare rekabet
ger kopsa kıyamet

macerayı aşkı levhi dilde tasvir eyleriz
berkı suzı ah ile çerhı alevgir eyleriz

biz güruhi âşikanız gülsitanı dehrde
bülbüle adâbı dersi aşkı takrir eyleriz

itmeyiz minnet, cihanın hüsrev ü dârasına
kârımız vabestei sultanı takdir eyleriz

bendei âli abâyız her seher müjgânımız
hakirubi barigâhı hazreti pir eyleriz

sayei mollayi rumide münire, fakrile
kendimiz mülki kanaatde cihangir eyleriz

aşktır tesliyyete her lâhza bais âdemi
aşksız mümkin mi çekmek ger mü serdi âlemi

görmedim hiç kimseyi memnunı ayşi ruzgâr
bulmadım bir ferdi kim olsun şuunun hurremi

macerayı ömrü yâdettikçe her bir anının
fikrimi işgal ider bince sürurü matemi

itme ey akıl teessür lûtfü kahrı çerhden
gayeti şadide, mihnetde olurmuş göz nemi

arzıhal itmem münire, gayriye allahdan
ehli halin var ise allah gerekdir mahremi

1818’de sadrazam olan mehmet derviş paşa’nın kızı. 1825’te doğdu, 1903’te istanbul’da öldü. iyi bir eğitim gördü. özel öğretmenlerden arapça, farsça dersleri aldı. müştak efendi’den edebiyat öğrendi. kerbela mutasarrıfı ali rıza paşa ile evlendi. yenikapı mevlevihanesi şeyhi osman salahüddin dede’nin müritleri arasına girdi. çoğunlukla mevlevi övgüleri yazdı.

muhammes

etme rağbet düşmeni bed kâre allah aşkına
verme fursat öyle her mekkâre allah aşkına
olmasun mahrem rakib esrare allah aşkına
sen edersen razıyım azâre allah aşkına
kıl mürüvvet verme yüz ağyare allah aşkına

kapladı miratı kalbim ol kadar jenki melal
bisteri gamda yatub derdinle oldum bi mecal
hasreti didarın ey meh eyledi pek hasta hal
öyle zar oldu tenim gelse ecel bulmak muhal
ben şehidi gamzenim bir çare allah aşkına


ey tabibi canü dil rahm eyle bu bimarına
muntazırdır göz göz olmuş zahmler tımârına
bari bir gün mazhar eyle mihrı lütf âsârına
desti lütfunla deva kıl hasta’i nâçarına
merhemi kâfur ister yâre allah aşkına

hey ne sihre etdin bana ol çeşmi cadular ile
eyledin aklım perişan zülfi şebbuler ile
şaneveş sad çâk sinem fikri giysular ile
pâre pâre eyleme müjganü ebruler ile
yine zahm açma reki bimare allah aşkına

kalmadı dilde tehammul gayri derdi fırkate
eyle mahrem sevdiğim bir kere bezmi vuslate
sun lebi can bahşını bu mübtelâyı mihnete
lali nabzın ile can ver nâ ümidi sıhhate
son nefesde bi meded nâ çare allah aşkına

servi kaddin sureti ayrılmaz aslâ dideden
rühların gitmez hayâli hatırı rencideden
nev nihâlim kaçma lütf et âşıkı gamdiden
saklama gel ruyıını bir bülbüli şurideden
arzı didar eyle ey mehpare allah aşkına

gamzeler kim tabı meyden kâh hun âlud olur
lâhzada bin âşıkı aşüfte dil nâbud olur
nazre’i hışmın dahi ihsandan madud olur
her nigâhın âfeti can, dil yine hoşnud olur
ne belâye düşmüş ol âvâre allah aşkına


jenki gamden saf eyle sevdiğim ayineni
kıl çerağı bezmi vaslın âcizi bi kîneni
şöyle dilsuz eyledi bu bende’i dirineni
sine sin yandı sine görmeyelden sineni
merhamet kıl fitnatı gamhare allah aşkına

sernığun etdi felek asâyışım peymanesin
çünki dilşad eylemez neşveyle ben mestanesin

azmi suyi meykede elvermedi çekdim ayağ
başına çalsun heman ol bivefa demhanesin

ayşü nüşu suhbeti değmez anın hiç bir pula
neylerim zilli serab asâ şu mihman hanesin

cura nuşi bade’i eltafı olmakdır muhal
bendegân terk etmesün mı meclisi şahanesin

vadü alâmu gamda kaldım ey sakil dehr
mahrem etdi yâr zira meclise bigânesin

şema’i suzane hacet kalmadı çünki yeter
ateşi cevrinde yakdı âkibet pervanesin

pertevi camı cemim dâra ile fahr eylesün
badezin yad etmesün fitnat gibi divanesin

1842’de trabzon’da dünyaya geldi. trabzon valisi hazinedar zade vezir abdullah paşa’nın kızı. 3 yaşındayken ailesiyle istanbul’a taşındı. özel öğretmenlerden ders aldı. genç yaşta evlendirildi. kısa süren bu ilk evliliğinin ardından bahriye nezareti mektupçusu mehmet ali efendi ile yeniden dünya evine girdi. ilk evliliğinden, "ilk zevcim beni o kadar kıskanırdı ki güzel giyinmekten, şiir yazıp okumaktan bile men ederdi. hatta, "kirpiklerinin uzunluğu gözlerine pek çok letafet veriyor diyerek kirpiklerimi keserdi" diye şikayet ettiği biliniyor. fitnat hanım’ın şair yönü ve şiirleri süleyman nazif bey tarafından keşfedilip edebiyat dünyasına tanıtıldı. 1911’de istanbul’da yaşamını yitirdi ve edirnekapı mezarlığı’na defnedildi.

(bkz: $ukufe nihal basar)

(bkz: mihri hatun)

(bkz: ani hatun)

(bkz: $eref hanım)

(bkz: adile sultan)

(bkz: feride hanım)

(bkz: hatice nakiye hanım)

(bkz: sırrı hanım)

(bkz: münire hanım)

(bkz: fitnat hanım)

(bkz: habibe hanım)

(bkz: hasibe maide hanım)

(bkz: hatice iffet hanım)