alorarola

kuran ı kerim’in 34. suresidir.

mekke’de nâzil olmuştur. 54 (ellidört) âyettir. yalnız 6. âyeti medine’de inmiştir. sûre adını, yemen’de bir bölge veya kabile ismi olan sebe’ kelimesinin geçtiği 15. âyetten alır.

kuran ı kerim’in 33. suresidir.

medine’de nâzil olmuştur. 73 (yetmişüç) âyettir. "ahzâb", "hizb"in çoğuludur. topluluk, gurup, bölük, parti gibi manalara gelir. her gün mutad olarak devam edilen dua demetine, kur’an cüzünün dörtte birine de hizip denir. bu sûrede, müslümanlara karşı savaşmak üzere birleşen arap kabilelerinden bahsedildiği için, bu isim verilmiştir. (rivayete göre, bir takım ileri gelen müşrikler "uhud" savaşından sonra medine’ye gelmişler, münafıkların lideri abdullah b. übeyy’in evine misafir olmuşlardı. hz. peygamber bunlara, kendisiyle görüşmek üzere emân vermişti. bu görüşme esnasında resûlullah’a: sen bizim taptıklarımızı diline dolamaktan vazgeç, "onlar menfaat sağlayabilir, şefâat edebilir" de, biz de seni rabbinle başbaşa bırakalım, dediler. orada bulunan müslümanların canları sıkıldı, onları öldürmek istediler. bunun üzerine, verilmiş olan emânın bozulması konusunda allah’tan korkmalarını ve kâfirler ile münafıkların sözlerine boyun eğmemelerini, resûlullah’ın şahsında müminlerden isteyen 1. âyet nâzil oldu.

kuran ı kerim’in 32. suresidir.

adını 15. âyette geçen kelimeden alan bu sûre mekke’de nâzil olmuştur. 18, 19 ve 20. âyetlerinin medine’de nâzil olduğu da rivayet edilmiştir. 30 (otuz) âyettir.

kuran ı kerim’in 31. suresidir.

mekke’de nâzil olmuştur. 27, 28 ve 29. âyetlerinin medine’de nâzil olduğu da rivayet edilmiştir. 34 (otuzdört) âyettir. hz. lokman’ın kıssasını anlattığı için bu adı almıştır.

kuran ı kerim’in 30. suresidir.

sûrenin tamamı mekke’de nâzil olmuştur. 60 (altmış) âyettir. iranlılarla yapılan savaşta yenilmiş olan rumların (bizanslıların) tekrar galip gelecekleri anlatıldığından, sûreye bu isim verilmiştir.

kuran ı kerim’in 29. suresidir.

mekke’de nâzil olan bu sûre 69 (altmışdokuz) âyettir. "ankebût", örümcek demektir. 41. âyetinde kâfirlerin işleri örümcek ağına benzetildiği için sûre bu ismi almıştır.

kuran ı kerim’in 28. suresidir.

bu sûre mekke’de nâzil olmuştur. 85. âyetinin hicret esnasında mekke ile medine arasında, 52 ilâ 55. âyetlerinin ise medine’de nâzil olduğu rivayet edilmiştir. 88 (seksensekiz) âyettir. "kasas", olaylar, hikâyeler demektir. ismini 25. âyetinden almıştır. sûrenin başlıca konularını, hz. musa’nın çocukluğundan itibaren hayatı, mücadeleleri; tevhid ehlinnin zaferi ve dünya servetine güvenilmemesi teşkil etmektedir.

kuran ı kerim’in 27. suresidir.

bu sûre, mekke’de nâzil olmuştur. 93 (doksanüç) âyettir. "neml" karınca demektir. 18. âyetinde, süleyman aleyhisselâmın ordusuna yol veren karıncalardan söz edildiği için sûre bu ismi almıştır.

kuran ı kerim’in 26.suresidir.

mekke’de nâzil olan bu sûre, 227 (ikiyüzyirmiyedi) âyettir. 224, 225, 226, 227. âyetleri (dört âyet), medine’de nâzil olmuştur. "şuarâ", şairler demektir; 224. âyetinde şairlerden sözedildiği için, sûre bu ismi almıştır. muhaliflerin kur’an’a karşı ileri sürdükleri iddialarından biri de, onun bir şair tarafından meydana getirilmiş olduğu idi. işte kur’an, hz. peygamber’in irşadı ile daha önceki peygamberlerin irşadlarının özde birleştiğini ve kur’an’ın bir şair eseri olmadığını isbat ederek, bu iddiayı çürütmekte ve reddetmektedir.

kuran ı kerim’in 25. suresidir.

bu sûre mekke’de nâzil olmuştur, sadece üç âyetinin (68, 69, 70) medine’de nâzil olduğu hakkında bir rivayet vardır. 77 (yetmişyedi) âyettir. sûre, adını ilk âyetinde geçen "el-furkan" kelimesinden alır. "furkan", hakkı bâtıldan ayırdeden demektir ve kur’an-ı kerim’in isimlerindendir.

kuran ı kerim’in 24. suresidir.

64 (altmışdört) âyetten ibaret olan sûrenin tamamı medine’de nâzil olmuştur. "nûr âyeti" diye bilinen 35. âyette allah’ın, gökleri ve yeri aydınlatan nûrundan bahsedildiği için "nûr sûresi" adını almıştır.

kuran ı kerim’in 23. suresidir.

118 (yüzonsekiz) âyet olup mekke’de nâzil olmuştur. özellikle ilk âyetlerinde kurtuluşa eren müminlerin ibadetlerinden, ahlâki yaşayışlarından ve nâil olacakları uhrevî nimetlerden bahsedildiği için sûre "el-mü’minûn" adını almıştır. nitekim abdullah b. abbas’tan rivayet edilen bir hadiste hz. peygamber (s. a.), bu âyetlerin inzâlini müteakip, "bana on âyet indi ki, durumu bunlara uyan cennete gidecektir" buyurdu ve bu sûrenin ilk on âyetini okudu.

kuran ı kerim’in 22. suresidir.

sûre 78 (yetmişsekiz) âyettir. müfessirlerin çoğunluğuna göre 19. âyetten itibaren 6 âyet medine’de, diğerleri mekke’de nâzil olmuştur. bu sûrede, hac farizasının daha önce hz. ibrahim tarafından başlatıldığından ve hz. muhammed (s. a.) tarafından da devam ettirildiğinden bahsedildiği için sûreye "hac sûresi" denilmiştir.

kuran ı kerim’in 21. suresidir.

enbiyâ sûresi, 112 (yüzoniki) âyettir ve mekke’de nâzil olmuştur. başka konular yanında bilhassa bazı peygamberler ve onların kavimleriyle olan münasebetlerinden bahsettiği için enbiyâ (peygamberler) sûresi adını almıştır.

kuran ı kerim’in 20. suresidir.

135 (yüzotuzbeş) âyet olup mekke’de nâzil olmuştur. sûre, ismini, başındaki tâ-hâ harflerinden almıştır. hz. ömer’in bu sûre vesilesiyle müslüman oluşu, islâm tarihinin önemli bir hatıra sayfasıdır. olay, kısaca şöyledir: islâm’ın yaman bir düşmanı olan hattâb oğlu ömer, resûlullah’ı öldürme vazifesini üstlenmiş ve bu iş için yola çıkmıştı. ancak, yolda kız kardeşi fatıma ile eniştesi saîd’in müslüman olduğunu öğrenince, önce onların işini bitirmeye karar verdi. tâ-hâ sûresini okumakta olan karı-koca, ömer’in geldiğini görünce kur’an sayfalarını sakladılarsa da, ömer onları duymuştu. okuduklarını görmek istediğini söyledi. inkâr etmeleri üzerine saîd’e saldırdı. kendisine mâni olmak isteyen fatıma’yı tokatladı. yüzlerinden kanlar akan fatıma, cesarete gelerek müslüman olduklarını açıkça söyledi. kardeşinin haline acıyan ömer, bu sefer yumuşak bir sesle okuduklarını tekrar istedi. tâ-hâ sûresinin yazılı bulunduğu sayfaları okuyunca, kur’an’ın mucizeli tesirinden nasibini alarak resûlullah’ın huzuruna gitti ve müslüman oldu.

kuran ı kerim’in 19. suresidir.

kuran ı kerim’in 18. suresidir.

kehf sûresi 110 (yüzon) âyettir. mekke’de nâzil olmuştur. ancak, 28. âyetin medine’de nâzil olduğu rivayeti de vardır. sûre bu adı, içinde söz konusu edilen ve "mağara arkadaşları" demek olan "ashâb-ı kehf"den almıştır.

kuran ı kerim’in 17. suresidir.

mekke’de nâzil olmuştur. ancak 26, 32, 33 ve 57. âyetlerle 73 ilâ 80. âyetlerin medine’de indiği rivayet edilmektedir. 111 (yüzonbir) âyettir. "isrâ" kelimesi, geceleyin yürümek manasına gelir. hz. peygamber’in mi’rac mucizesinin mekke’den kudüs’e kadar olan kısmı bu sûrede anlatıldığından, sûre "isrâ" adını almıştır.

kuran ı kerim’in 16. suresidir.

nahl sûresi 128 (yüzyirmisekiz) âyet olup, son üç âyeti medine’de, diğerleri mekke’de inmiştir. 68. âyette bal arısından söz edildiği için sûreye bu ad verilmiştir.

kuran ı kerim’in 15. suresidir.

hicr sûresi, 99 (doksandokuz) âyet olup 87’si medine’de, diğerleri mekke’de inmiştir. hicr, bir yer adıdır. 80-84. âyetlerde hicr’den bahsedildiği için sûreye bu ad verilmiştir.