isimsiz kahraman

(bkz: hacilamak)

(bkz: hacilamak)

(bkz: bes satirla)

annelerin ninnilerinden
spikerin okudugu habere kadar,
yurekte, kitapta ve sokakta yenebilmek yalani,
anlamak, sevgilim, o, bir muthis bahtiyarlik,
anlamak gideni ve gelmekte olani.

(bkz: nazim hikmet ran)

-kurt abi neden ensen kalin?
-oyle mi, farkinda degilim valla. tirastan olmasin?
-belki de.

kuran’da bir cok ayetin giri$ kismi.

haykirmak istemek, ama susmak. icinde boguldugun denizden bir damla disari sizdiramamak.

(bkz: nazim hikmet ran)

(bkz: bir ayrili$ hikayesi)

umudun daglarinda tek tuk kalmis evlerden kalbinize yansiyan en son ve en zayif i$ik. bazen ya$ama sebebidir bir belki, bazen belirsizligin yarattigi kor bir kuyu: indikce kayboldugunuz.

(bkz: ben senden once olmek isterim)

ben
senden once olmek isterim.
gidenin arkasindan gelen
gideni bulacak mi zannediyorsun?
ben zannetmiyorum bunu.
iyisi mi,
beni yaktirirsin,
odanda ocagin
ustune korsun
icinde bir kavanozun.
kavanoz camdan olsun,
seffaf,
beyaz camdan olsun
ki icinde beni gorebilesin
fedakârligimi anliyorsun :
vazgectim toprak olmaktan,
vazgectim cicek olmaktan
senin yaninda kalabilmek icin.
ve toz oluyorum
yasiyorum yaninda senin.
sonra, sen de olunce
kavanozuma gelirsin.
ve orada beraber yasariz
kulumun icinde kulun
ta ki bir savruk gelin
yahut vefasiz bir torun
bizi ordan atana kadar...
ama
biz
o zamana kadar
o kadar karisacagiz ki birbirimize,
atildigimiz coplukte bile
zerrelerimiz
yan yana dusecek.
topraga beraber dalacagiz.
ve bir gun yabani bir cicek
bu toprak parcasindan nemlenip filizlenirse
sapinda muhakkak iki cicek acacak :
biri
sen
biri de
ben.
ben
daha olumlu dusunuyorum
ben daha bir cocuk doguracagim
hayat tasiyor icimden.
kayniyor kanim.
yasayacagim, ama cok, pek cok,
ama sen de beraber.
ama olum de korkutmuyor beni.
yalniz pek sevimsiz buluyorum
bizim cenaze seklini.
ben olunceye kadar da
bu duzelir herhalde.
hapisten cikmak ihtimalin var mi bugunlerde?
icimden bir sey :
belki diyor.

(bkz: nazim hikmet ran)

(bkz: kime kin ettin)

ba$ka bir okuldan gelen cocuk olmanin omzunuza yukledigi agir yuku kaldirmakla e$degerdir. ozellikle ilkokul caglarinda kati suretle di$lanma sebebidir. ogretmen gelen cocugu "evet, bakin yeni arkada$iniz hadi hep birlikte ho$geldin diyelim" diye tani$tirir sizi, hep birlikte hoooo$$geldiinnn diye bagri$ir eskiler. ama gercek boyle degildir, oyunlara katmak istemezler sizi, ogretmene de soyleyemezsiniz hemen ispiyoncuya cikar adiniz. bu acigi daha cok calisarak, zekanizla, becerinizle kapatmak zorunda kalirsiniz. sonra da ertafinizda pervane olan bir ton yalaka bulursunuz.
ilkokulda babamin gorevi nedeniyle sikca okul degi$tirmi$ oldugumdan ne demek oldugunu cok iyi bildigim olaydir. basit gibi gorunse de zor bir $eydir aslinda.
(bkz: anilarim depre$ti lan sozluk)

(bkz: asik)

(bkz: masuk)

(bkz: yuvarlagin koseleri)

sevdiginizdir hic sebepsiz. gulusune omrunuzu adayacaginiz, gozyasina kiyamayacaginizdir. kimi zaman asikla masuk bulurlar birbirlerini, kimi zaman sinirlar cekilir araya, doner sirtlar birbirine-dusman gibi- yeni yollar asilmaya, yeni kokular bulunmaya calisilir; yoktur caresi yahut nedeni. hayat deyip gecmek gerekir belki, sonra suc hayata atilir, sen icinde bir damla umutla yasama agrisini yuklersin sirtina. egilirsin dogruluktan, kalabaliga karisirsin. yuvarlagin koseleri olursun sonra. aska gonul ile duser yanarsin, yandikca o atesi sever daha cok yanarsin.
asigin masuga ihtiyaci yoktur sevebilmek icin, vardir masuk oralarda bi yerde. baska dudaklarda baska ezgiler soylemektedir belki, ama vardir. icinden dogru seversin, cagirirsin gelmez, belki de duymaz seni. beklersin, gelmez. iyi olmasini dilemekten baska caren kalmaz. artik masuga ettigin dualar takili kalir avuclarinda ve bir parca kan: kalbinden damlayan... masuga kavusamamaktan, olmussundur cunku.

yavuz bingol-bugday tanesi

once birer birer tukettik insanligimizi, sonra gozumuzu actik kadinlarda, kadinlarimizda.. adina sahip cikmak dedik her yaptigini yargilamanin; oysa sahip cikamadik gozunden suzulen ya$lara. hasretle yogruldu bizim kadinimiz, aci ile a$k ile, emek ile du$ ile.. toprak kokan elleri vardi kadinlarimizin tutmayi beceremedik; ahirden yasakliydi elleri tutulmaya, kalpleri sevdalanmaya. ayip ile yogruldu bizim kadinimiz, azar ile, sus ile...
hic hesapsiz caldik kadinlarimizin umutlarini, yarinlarini; yine de kar$ilandik vefa ile, saygi ile, vakar ile.. caldik ama eksiltemedik, cunku anaydi bizim kadinimiz sonsuz merhameti ile. hakettigini alamadi bizim kadinimiz, baciydi: santim santim kuculttuk korluk ile. ve bir zaman canandi bizim kadinimiz ugruna turkuler yaktik a$k ile, ille de sonunu getirecegimizi bile bile...
turkiye’de kadin olmak.. boyun egmek kendisine sunulana, katlanmak, sabretmek, tuketmeden tukenmek. turkiye’de kadin olmak.. ezilmek, kuculmek, kuculdukce buyumek, buyudukce kuculmek, vazgecmek kendinden, satilmak 70 yasustu beybabalara.. turkiye’de kadin olmak.. hirpalanmak, icine atmak, icinden cikamamak, kordugum olmak, kor olmak, sagir olmak, lal olmak...
sevdikce buyur kadinlar, umit ettikce ye$erir, yalniz kaldikca cogalir, tutsak birakildikca ozgurle$ir. ve sustukca bagirir kadinlar, isyan olur, kufur olur yaki$maz dillere, savrulur enginlere..
kahirlar kari$ir dualara, gozya$lari islatir bulutlari, kaybolur o gun kadinlar. i$te o an vakti gelmi$tir eserimizle onurlanmamizin. kadinimiz artik yitirmi$tir benligini, kimliksiz dola$ir olmu$tur sokaklarda. i$te o an vakti gelmi$tir onurlanmamizin, gelmi$tir...