goetica

(bkz: bence sen de simdi herkes gibisin)
(bkz: sakın donme)
(bkz: meymenetsiz)

-dürdane babam da bizimle gerdeğe girecek ben korkuyorum
+off tonguç evlenmeden olmaz dedin (!) evlendik gene olmuyor ne biçim erkeksin sen ya,iyi gelsin yeterki bitsin artık şu iş kız kurusu oldum
*bak oğlum önce kızın gelinliğini çıkar nazik nazik gözünü korkutma
-baba ben utanırım
+offf aman tonguç çekil şurdan,babacım siz önden buyurun
-hö?

+e hadi osman bir saattir bakıyorsun
-şey tamam hazırım
+e çıkar gelinliğimi
-tamam
+kocacıııım
-ühühühühüühühühüühühühüüh babaaaaaaaaa
**yettim oğlum ağlama,bu çocuk küçükken de böyleydi pek utangaçtı
+rıfkı baba siz ne arıyorsunuz burda?annnneeeeee
*burdayım kızım korkma
-anne?
+baba?
**hüsniye?
*rıfkı?

(bkz: durun siz kardeşsiniz)

tarık akan’la mükemmel bir ikili olan turk filmlerinin vazgeçilmezi güzel kadın.tarık akan’la bir filmleri vardı böyle camın önüne seni seviyorum yazıp beklemişti adamcağız sabaha kadar..pek severdim pek.

tim burton’ın the nighmare before christmas dan sonra gene harikalar yarattığı stop motiondır.filmdeki gelinimiz ile sally’nin belirgin bir benzerlikleri vardır ama hikaye tamamıyla farklıdır tabiki.victor ile victoria evlenecektir fakat bunun için victor’un doğru sözleri 1 kere de söylemesi gerekmektedir.fakat heyecanlı damat victor bunu bir türlü beceremez.ormanda yururken sözleri ezberlemeye çalışır başarır ve gaza gelir orada bulunan bir dal(!) parçasına yüzüğü takar ve sözleri söyler..
fakat dal bildiğimiz dal değil ölü bir gelinin parmağıdır ve gelin bunun üzerine dirilir...

mükemmel ötesi izlemeyen bin pişman filmlerden biridir.

"with this hand i will lift your sorrows..your cup will never empty,for i will be your wine...
with this candle,i will light your way in darkness...
with this ring,i ask you to be mine.."

saniyede 25 kare çekilerek yapılan çokça zahmetli bir kaç dakikalık görüntü için bir kaç gun uğraştırabilen animasyon tekniği.stop motion’ın babası jan svankmajer sayılır.

sevgili.

benzerleri arasında nitelikleri sebebiyle üstün tutulan,beğenilen,önem verilen kimse veya şey.ayrıca bir bayan ismidir.

(bkz: duz piramit)

(bkz: ters piramit)

normal piramit diye de bilinen haber yazma kuralıdır.genellikle magazin haberciliğinde kullanılır.ters piramit’in aksine haber önemsiz bir noktadan önemli noktaya doğru ilerler.

habercilik de gene en çok kullanılan kurallardan birtanesidir.bu kuralda ters piramit’in aksine önem sırası bulunmaz.yani haber baştan sona önemlidir.haberin hepsi okunmadan/izlenmeden haber bir anlam ifade etmez.

en eski ve en çok kullanılan haber yazma kuralıdır.haberin akışı önemliden önemsize doğru ilerler.yani önce haberin önemli kısımları belirtilir daha sonra haberin ayrıntıları verilir.

leman sam yorumu da ayrı bir güzel olan bulent ortaçgil şarkısı.

"uykusuzluğundan belliydi
kafanda birikintiler
teker teker döküldüler
sen hep kendine önlemler aldın
ben kendime yasaklar koydum
önümüzde barajlar var
bu su hiç durmaz.."

(bkz: the)
(bkz: the nightmare before christmas)

independence (jedi)
ankakusu (2. nesil bilgic)
goetica (2. nesil bilgic)
walide sultan (2. nesil bilgic)
7doors (2. nesil bilgic)

can yücel’in gelmiş geçmiş en güzel,en anlamlı,en derinden acıtan şiiri..

"sevgi emekmis emek ise vazgecmeyecek kadar,ama ozgur birakacak kadar sevmekmis.."

"vazgeçtim bu dünyadan,dünyamdan geçtim ama,
seni yalnız komak var,o koyuyor adama.."

(bkz: kayıp çocuk)
(bkz: go home hacı go home)
(bkz: belkim bir kertenkeleydim)
(bkz: bir varmış bir yokmus)

çok güzel bir can yücel şiiridir..

belkim bir kertenkeleydim
piç edilmiş bir yağmurun serini
bir güzelin çirkiniydim
çirkinlerin en güzeli
yeşil koşsa güneşlerin gölgesi
ben en hızlı yeşiliydim
kurbağa yarışlarında annemin
çatal matal kaç çataldım kimbilir
bin dereden bir kendimi getirdim
haydan gelip huya giden bir huysuz
heyheyler içinde bir heydim
belkim yedi belkim sekiz belaydım
düdük çalar hırsızlanmış polisler
ben korkudan üstlerime işerdim
üç yıldızlı bir albaydı gökyüzü
karşısında önüm açık gezerdim
ağzı bozuk meymenetsiz bir ozan
rus cenginde cağanozdum bir zaman
iki gözüm iki koltuk eviydi
mavilerim bir miyobun koynunda
kendi düşen köyler kentler ağlamaz
sur dısında ben oturur ağlardım
ekmek diye bağrışırdı bebeler
elma derler ben ortaya çıkardım
ağıtlarla kutlanırdı isa doğdu gecesi
fil dişinden bir kuleydim yıktım kendimi
bilmem hangi keloğlanın fesiydim
bir püskülsüz sümbülteber tohumu
fesleğenler yaprak dökmüş şerrimden
bir naraydım kimse bilmez nereden
ya yakından ya uçmaktan gelirdim
belkim ince belkim kalın bir sestim
belkilerin kol gezdiği saatta
belkim belki bile değildim