goetica

(bkz: morticia addams)

the addams family’de baba olan karakterdir.karısına deli gibi a$ık feci kibar bir adamdır.raul julia isimli oyuncu tarafından canlandırılmı$tır.

(bkz: gomez addams)

tamamı garip bireylerden olu$an bir aileden olu$an gelmi$ geçmi$ en iyi dizilerdendi.the flintstonesda’da yer aldılar az biraz ama dizi olarak yeri ayrıydı.sadist manyak 2 karde$ten simsiyah saçlı bembeyaz suratlı vampirden bozma bir anneden kibar ötesi bir babadan deli bir amca’dan olu$ur.bir de evin her i$ine frankestein’dan bozma bir u$ak ve her taraftan pırt diye çıkıveren bir el vardır ki o ayrıca hasta olunası bir $eydir.
ayrıca dizinin daha sonradan filmi de çekilmi$tir.

(bkz: kaptan magara adami geliyor anacim)

vakti zamanında yayınlanan kaptan mağara adamı’nın (captain caveman) orjinalinde "kaptan mağara adamı geliyooor" demesine rağmen türkçe dublaja çevrilirken dönü$tüğü hal.ha bana sorarsanız daha sempatik olmu$.sormazsanız da olmu$.
(bkz: kaptan mağara adamı)
(bkz: captain caveman)

(bkz: rahibinden satilik kilise)

(bkz: islak mayis $arkisi)

şeytanın beline sardığı kuşakla bağlayıp gözlerimi
bu korkunç tuzlu yutkunmanın orta yerine bıraktılar beni..
bıraktın beni..
o tahta balerinin yırtık bacaklarında benim tebliğimden
bir yansıma bir sıçrayış
gece üçte uyanıp başladım alkışlamaya,bıraktın beni..

yazı sorguya aldılar
işkencede kısa kalbim
dolaşıyorum yeni yanmış lisenin koridorlarında
da sözlüye kaldırılıyor ilk sevgilim intihar
ben hiç ders çalışmadım senden başka,bıraktın beni..

kibar bir orospuyum ben bunu da yazdım kumsala,
tırnaklarına gözyaşı ojeleri süren..

artmayacağım,eksilmekti sevişmelerimiz
bunun için her gün bir çocuk öldürüyorum
parmaklarım bir ferman gibi açılıyor gırtlağında
bir güle saati sormak değil mi çekip gitmenin öncesi
eğilip bir kediyi okşamak olmasın
geri gelmek istemenin en büyük delili..
bıraktın beni..
yanıtım:anlayacaktık zaten sıkıldığımızı ve bunun
böyle bungun, kırışık sürmeyeceğini
kahverengiye çevirdi yaşadığım sevdalar beni
türkçeler yetmedi karardıkça parlayan şarkıma
girdiğim bahçede yitti sidikli ömrüm
sanki
bir tren raydan çıktı vücudumda
bıraktın beni..

yıkandım ateşin suyunda
gümüşlendim kurşunlandım
neşter perisiyim şimdilerdeyse
yüksek sesle güldüm buna
bunu da bunu da yazdım kumsala
kendi çevremi
üçyüz altmış beş günde döndüm,sana döndüm,dön bana..

kurtarılmaz ayrılıklar mı yaşıyoruz çarparak söğütlere..
uğrunda ölünecekleri mi gömüyoruz güneşin battığı yere!
aşk,çekim eki almıyor,başka uyaklarla kalıyor ayakta bıraktın beni..
aşk,artık korkak bir zamir gibi..
sabah akşam sağına soluna jilet atmakta
bu bir lisan-ı hafidir ki ruha dolmakta
yalnızlık okuma yazma bilmiyor..
siz sürdürün kentinizi
komik sarhoşluklarınızı..
sahte öpüşmelerinizi..
girin kalabalığa pazaryerlerine otobüslere bıraktın beni..

kaybolun yüzünüzde
siz sürdürün kentinizi
yangınınızı ben alıyorum,depremlerinizi
sel baskınlarınızı,salgınlarınızı
afetleri götürüyorum muazzam aşklarınızdan

şeytanın beline sardığı kuşakla bağlayıp gözlerimi..
bu korkunç tuzlu yutkunmanın orta yerine bıraktınız beni!
içime beton bir martı döktünüz..
içime batırdınız ceylan kemiğini!

sevgi kubilay’ıydım ben
keserek bileklerimi nankör bir testereyle
kopuk ellerimi dolaştırdınız bir sopa ucunda tüm yeryüzünde
şiir yazdırmadınız bana şiirime döndüm sana döndüm..
dön bana..

siz sürdürün kentinizi
ben sizin payınıza nasıl olsa
yaşıyorum trajedilerinizi
muazzam aşklarınızdaki!

(bkz: küçük iskender)

(bkz: limonluktaki yangin)

anladım neden sonra
anladım kötülük olsun diye geldiğini limonluğa
o bembeyaz dişleriyle yoktu, ben vardım
üç gündüz daha geçti, ben vardım
on gün daha geçti, sonra ben günleri unuttum
unutmak ben büyüdükçe o benim çocukluğum
o yoktu
beni uyardı, beni yalnız bıraktı, anladım
çocukken vururdu, kanatırdı, ezerdi
bu kez de
anladım severekten
okşayaraktan yapmak istedi aynı şeyi.

üvey annemdi, ben sarışındım
o da sarışındı
beni uyardı, beni yalnız bıraktı

açık saçık giyinirdi, pek anlamazdım
dudaklarını ıslak tutardı, pek anlamazdım
şehvetle aralardı, bembeyaz dişlerini görürdüm
bembeyaz dişlerini görürdüm
bembeyaz
kalçalarını okşayaraktan tutardı.

o günden sonradır ki iyi tanıdım ben kanı.

bir gece uykudaydı bütün konak
gizlice bahçeye çıktım
yaralı bir hayvan gibi sürünerekten
sokuldum limonluğa usul usul
döktüm bir şişe gazı ve limonluğu yaktım.

(bkz: edip cansever)

(bkz: her sairin infazi kalem tutmasiyla yazilir)

asmadan önce beni, bana o bilmedigim kuslari anlatin
onlari anlatin , o kimiltisiz ,hasari gözlü kuslari
tütsülü tüylerini..yasaklanan alevi kanat çirpislarini
ve gerekirse bana uçmayi ögretin
ya da uçan kuslar gibi onurlu ölmeyi..

lise defterlerimi dilerim idam etmezsiniz
üniversite kimlik kartimi..dostlarimi,pasomu
dilerim erdeme de kiymazsiniz,hirpalamazsiniz
o..o tatli,uysal,ukala çocugu !.

bu sehirde dogmusum,ötesini bilmem
besiktas’ta büyümüsüm iki büklüm,vapurlarda
sürünmüsüm
boynuma,civanim,kokusunu sürmüs sirkli kizlar ve bir de
kiz kulesi
eh iste,gençlik hevesi
yillari örekelerde örümceklendirmisim..

nerede kalmistik
oradan aglayalim halimize
burgaz’dan ceset bir rüzgar geliyor
çatal biçak takimi
adalar
her yanimda medyum duyular,mevleviler gibi özlemle dönen odalar
pencereler ki çocuklugumdan beri açiktir
mutfak önleri..sofralar..soluk soluga sofalar
ekmek bayattir, tuz islak, tencereler ayaz
hayat bu be..bembeyaz bir ölünün açik mavi gözleriydi
bogaz
erkete bir boga dili gibiydi galata kulesi ve dibinde yilan
yuvasi
"abi, bir dilim kuru lokmanin davasi.."
"inanma ceketim, inanma.." , pustlar bu yalani her bahar
söyler!.

artik bir telefon : " alo! ben iyiyim anne,vallahi iyiyim,
sen nasilsin,dert etme kendine,yine dogurursun,
yine büyütürsün,yine asilir
her sairin infazi kalem tutmasiyla yazilir!
sen babama selam söyle..de ki :düsümde gördüm
romatizma agrilari bu kisa dogru dinecek..
biliyorum anne,biliyorum, biraz daha böyle konusursam
yüregine inecek,ama ne yazik ki durmuyor dilim
aslini sorarsan, dün geceden beri iyi degilim.."

nerede kalmistik
oradan aglayalim halimize
kafka’dan ögrendim- sekil degistirebiliyordu yasamak
ve sait’ten ögrendim bu sehrin cenazesi bile büyüktü
varligimi her yeni kadinin saçlarinda taramistim
o oglak sevilimi aramistim asirlarca her tarafta
her paragrafta
siirim,sirtimdan düsmeyen sarisin bir yüktü..
spermlerimi sözcüklere verdim
ölünce de uyak bulacagim
aska
ve en basta anlamli olmak var ya anlamli olmak
anlamin altinda dürülen ilmik,kirilan hamur gibi çogalmak
ve tasmak suya,suça,engine,soya,tanrinin dizi dibine
orada basliyor sevdali kavgalarin hükmü iste!

bir pazartesiydi uyanmistim..
basucumdaydi her türlü sevincim
ve masmaviydi gökyüzünden sarkan isiklar
masmaviydi yeryüzünden yükselen buhar
ve yine masmaviydi gün,günün içinde üreyerek kosusan
çocuklar..
bende ise zaman zaman çig tutan ruhumun
batakliklarinda sürülerce,senelerce süren yorgunlugum!.

okudum okumasina da
adam olmak varmis ölümün süt gelmez gögüslerinde
nedir beni insansiz birakacagi söylenen o incecik ip
yoksa azrailin kirpigi mi bu
yoksa seytanin sünnetsiz penisi..
nedir onu bu kadar görkemli gösteren,böyle acayip!.
her mevsimde elbette birinin gitmesi gerekiyor birileri için
kardeslerim! sizler de gideceginiz mevsimi simdiden seçin!.

nerede kalmistik
oradan aglayalim halimize
daracik bir sokagin daragaci sessizliginin altindadir bizim
evimiz
ahsaptir, ahbaptir gelip geçen yabanci,yalanci bulutlara
bir ressamin firçasinda:annemin camdan uzanmis kafasi
babamin esikten girerkenki donuk yasliligi
kizkardesim ergenligini verir aynalarda yanaklarina
abim istedir, iste, üç bes kurusun dalaverasi..

dogumla ölümün arasi
topu topu bir savas parçasi
sahi, kaç kilometreydi yasantim
kaç litre hava çektim cigerlerime
ve kaç litre yas döktüm
yüzölçümü neydi yüzümün
para birimi duygularimin ve bayragi düsüncelerimin
yüregimin dini neydi
nasil bir yönetim sekliydi bedenim!

dini telkinin fani bir tilkiyi çagristiran ses benzerligi
sanki tabutumun ardinda bin martinin o sahane beraberligi
asmadan önce beni
bana o bilmedigim kuslari anlatin, kuslari! onlari anlatin
sonra, dilerseniz asin kirk kere üstüste de
lesimi bir kuyunun karanlik çiplakligina atin!.

korku da, ölüm de, aci da
insani yeni bir doguma hazirlayan sancidir
ama unutma ki sevgilim sakin
meyva vermeyen tek agaç,daragacidir!.

(bkz: kucuk iskender)

(bkz: dedem beni korkuttu hikayeleri)

(bkz: dede korkut hikayeleri)

küçük iskender’in yazdığı bir $iir kitabı.

seri eksi oy veren ibne - berbat oyu butonu

her kar$ısına çıkan kıza "sen farklısın" canım cicim ayağı çekip yalan söylemeye doyamayan,kendi söylediği yalanlarına bazen kendi bile inanacak kadar aptal,"aman bunla da 2 gun gezeyim sonra gelir yenisi bana kız mı yok" zihniyetine sahip,aklı belli uzuvlarından ba$ka bir $eye çalı$mayan sonunda daima yalnız kalacak olan acınası erkek tipidir.lakin gun gelir o idare ettiği iki kız elinde patlayıverir mazallah,dikkat diyeyim.
(bkz: iki kızı birden idare ettiğini sanan erkek)

(bkz: terbiyem elvermiyor)
(bkz: r)
(ara: r)

hiçbir zarar görmeden.