goetica

..ve kar$ınızda ballad gecesi ile alchoburn var!

ballad ne ki $eker ne ki yani..

yeni bir bilgiç adayı,ho$gelmi$ler..

ayrıca cem adrian’ın umay umay’la düeti olay bana özel $arkısının umay umay tarafından söylenen son cumlesidir.

kolay olmayan kadındır.

(bkz: en kötü anket isimleri)

cold $arkısıdır..

well i can’t ever really believe
no one was sent to get me
i feel like i’m being erased
and no one got left here
i’m all alone no one was sent to get me
i’m all alone no one got left here

but i’m fine, no one got left here
well i’m fine no one got left here

i can’t even breathe when i see
the pictures sent without you
well i feel like i’m being erased
no one got left here
i’m all alone, no one was sent to get me
i’m all alone, no one got left here

but i’m fine, no one got left here
well i’m fine no one got left here
well i’m fine no one got left here
well im fine, no one can

i’m so sick of this terrible instinct
it’s so hard now just to find you
i’m so sick of this terrible instinct
it’s so hard now just to find you
so sick of the terrible instinct
i can only find you
so sick of the terrible instinct
i can only find you

well i’m fine no one got left here
well i’m fine no one got left here
well i’m fine no one got left here
well i’m fine no one got left here

(bkz: sweet home alabama)

(bkz: tuesday s gone)

lynyrd skynyrd $arkısı olup daha sonra metallica tarafından coverlanmı$tır..

train roll on,on down the line
won’t you please take me far away
now,i feel the wind blow outside my door
i leave my woman at home

tuesday’s gone with the wind
my baby’s gone with the wind

and i don’t know oh where i’m going
i just want to be left alone
when this train ends,i’ll try again
i leave my woman at home

tuesday’s gone with the wind
tuesday’s gone with the wind
tuesday’s gone with the wind
my baby’s gone with the wind

train roll on

tuesday’s gone with the wind
tuesday’s gone with the wind
tuesday’s gone with the wind
my baby’s gone with the wind

train roll on,many miles from my home
see,i’m riding my blues away
tuesday,you see,she had to be free
but somehow,i’ve got to carry on

tuesday’s gone with the wind
tuesday’s gone with the wind
tuesday’s gone with the wind
my baby’s gone with the wind..

(bkz: cosima wagner)

(bkz: wilhelm richard wagner)

(bkz: kedilerin alı$kanlıkları)

ustunde yorum yapılmaması gerekecek mükemmellikte didem madak $iiridir..


kaybolu$umun be$iğini sallıyorum bu ak$am
büyüyor yava$ yava$
sırtında parmak izleriyle zamanın
bir tekir kedi ile beraber
seyrediyorum hayatı..
o meleklerin cebinden dü$en anahtardı,
son zikrin halkası
allah’ın son hatırası
o bizim kaçırdığımız fırsattı
uğurböcekleriyle parmak uçlarında
küçümsedi hep ona olan a$kımı
gözünün ya$ına bakmadan $imdi ben
kovuyorum ihtiyarı..



ardımda kırık bir ayna
üvey anneleri hayatımın.
batsın diye güne$e tempo tutan o kız çocuğu...
evden kaçı$ımın pembe spor ayakkabıları vardı.
hüzün neydi sanki o zaman
artık kullanılmayan diki$ makinesi annemden kalma.
ölüm neydi sanki o zaman
bir önseziden ba$ka.
evden kaçabilirsin çocuk,
ama kaderden asla!

babam
çıkarılmı$ bir adam bütün fotoğraflardan
kader neydi sanki o zaman,
masada açık unutulmu$
turuncu kulaklı bir makastan ba$ka.
bir ağaca bakıyorum $imdi
ba$ladığı yerde bitiyor dünya
alı$ıyor dil $imdi
azı di$inin bıraktığı bo$luğa.
bastırıldı nihayet hayatın kadife kalesinde çıkan isyan.



söküyorum $imdi sözleri birer birer
kalpten kalbe giden yolu kapayan.
kalbim, anlatılmaktan usanmı$,
yıldızı sönmü$ bir komedyendir artık,
dilencinin önünde kahkahalar atıyor,
kirli bir mendille çıkınla$mı$ $imdi dünya.
hayretle bakıyorum kedinin gözlerindeki çapağa,
geri vermi$ hayata çaldığı $iirleri,
ne zaman a$kı tersinden okusam
anlıyorum kediler bile meğer alışmı$ bu yokluğa
sallayıp duruyorum bu ak$am kaybolu$umun be$iğini,
gönüllü hem$ire birinci sigarasına.



sarho$um kadehlerde biriken tozla
çekil diyorum kağıda, çekil,
içer ve zehirlenir
ne zaman gözlerimden mürekkep damlasa.
kalbime dokunuyorum bir kelebeğe dokunur gibi
yetmez mi acaba bu dökülen pullar a$ka?
yoksa $u sızıyı
sobası tüten evin $iirinde mi saklasam?
$u sardunyanın kırmızı çiçek açı$ına
yetmez mi acaba ah kör olmuş bir türk filminde ağlasam?
ne zaman sorsam,
anlıyorum kediler bile meğer alı$mı$ zamana.



dünyayı bir salyangozun izlerinde dola$sam,
elimde parlak bir harita
hiçbir atlasta henüz yer almamı$.
ardımsıra yollara hayalimin kırıklarını bıraksam
yeter mi bu izler beni kendime getirmeye acaba ?

(bkz: paragraf ba$ı)

didem madak $iiridir..

bir roman yazmaya ba$ladığım o gece için...

yalnız bırakma beni bu paragrafın ba$ında
bu bo$luğu bir masal doldurmaz
kanalizasyondan fırlar bir cadı,
ba$ını engizisyona çarpar...

ölürüz belki ikimiz de ucuz bir a$k romanının sonunda.
patlamı$ mısıra benzerdi senin mısraların
isınır ve patlardı
beyaz çiçekler açardın sonunda
bahar dallarının hatırına beni anla..

küçük bir tırtıl gibi büzü$tüm yatağımda
hep böyle uyudum yıllarca
sanırdım,
bir gün doğuracak beni bu yatak
son ve o en büyük sancıyla..

sanırdım..
tanrı bırakmı$ beni kocaman parmağıyla
bir yumu$ak çiçeğin ortasına
içimde bir kedi durmadan oynardı
parmak kızın dna sarmalıyla..

alice’den çalıntı gözya$larım
çiğ taneleri olurdu sabahları yastığımda.
ömrüm geçti bir çiçeğe benzemekle
hangi hayat süslendi senin için bu kadar..

tamamı $u $ekildedir..

muhabbet kuşumuz öldü
arkasında uçuşan tüyleriyle mavi bir sonbahar bırakarak
biliyorsun ölüm, mavi boş bir kafestir kimi zaman
acıyı hangi dile tercüme etsek şimdi yalan olur pollyanna

uyumadığım gecelerin sabahında
göz altlarımdan mor çocuklar doğardı
mor çocuklarıma ninni söylerdi sabah ezanları
fırtınada ters çevrilen şemsiyelere benzerdi
duaya açılan avuçlarım
avuçlarıma kar yağardı
kimi zaman tipi...
kaç kere avuçlarımda mahsur kaldım.
bir kaç kış geçti pollyanna
ben hep mahzun kaldım.
kocaman bir kardan adam yaptı içime bir çocuk şair
tuhaf şarkılar mırıldanarak:
şiirime kenar süsü olsam ben
bir kenar süsünün gülü olsam ben
sarı deftere tuttuğum bir günlük
aşk olsam ben...

sonra yazları
yaseminlerle sarmaş dolaş bir balkonum oldu
balkon yaseminlerle sevişirdi
yaseminler yaseminlerle sevişirdi
rüya hülyayla sevişirdi.
ben o beyaz ve güzel kokan çadırın altında
geceyle sevişirdim.
bir davet gibi otururdum balkonda
beyaz bir örtü gibi sarardım acılarımı başıma
ben sevgilisi çile olan bir gelindim pollyanna
gel derdim gel, kim olursan ol yine gel...
çiçekli bir düğün davetiyesi gibi otururdum balkonda
yıldızlar ürkerdi, titrerdi davetimden
ayın etrafında beyaz bir hale dönerdi.
bileklerimi uzatırdım çıplak, beyaz ve ince
işıktan bir kelepçe istedim yüz görümlüğü olarak pollyanna.
secde eden alnımı.
şarap içen dudağımla öpmek istedim.
dizlerimde ve dirseklerimde nasır tutan arayışımı
beyaz bir merhemle ovmak istedim.
beyaz bir günahtır aramak kimi zaman pollyanna...

itiraf etmek gerekirse
domates-biber biçiminde tuzluklar aldım pazardan
kalp şeklinde kül tablaları
kalbimde söndürülmüş birkaç sigaradan kalan kül
yetmezdi yeniden doğmaya.
orhan gencebay dinledim itiraf etmek gerekirse
bedelini ödedim ama pollyanna
itiraf artık tedavülden kalkmış bir kağıt para.

hayatım bir mutsuzluk inşaatıydı pollyanna
çimento, demir. çamur...
duvarlarımı şiir ve türkü söyleyerek sıvardım.
en üst kattan düşerdim her gün
esmer bir işçi gibi dilini bilmediğim bir dünyaya
hayatım bir mutluluk inşaatıydı pollyanna
sana ve mutluluğa yazılmış mektuplarıma
cevap beklediğim zamanlarda.

benim bir köyüm olmadı.
hiçbir şehir karlı sokaklarıyla bana
pazen gecelik giymiş bir anne gibi sarılmadı.
istanbul’u evlat edinsem
benimsemezdi nasıl olsa otuz yaşında bir anneyi
yüzyıllarca yaşamış bir çocuk olarak.
mütemmim cüz olamadım hiçbir aşka pollyanna
bir kitaba bir cüz olamadım.
yukarıdan aşağı, yedi harfli battal boy bir intiharı denedim.
hiçbir bulmacayı tamamlayamadım.
bir kediyi okşasam ellerim yumuşardı
biri okşasam bir yumuşardı.
bire"bir" olamadım.

fırfırlar olmalıydı oysa hayatımın kenarında pollyanna
kırmızı puanlı bir şiir olarak uyumalı, mor puanlı uyanmalıydım.
pişman olmamalıydı orada olmalarından yeşil farbelalarım.
bir çingenenin çıkardığı dil olmalıydı şiirlerim.

sana bu son mektubu,
artık senden mektup beklemediğimi söylemek için yazıyorum pollyanna
son şiirini yazmaya cesaret edememiş bir şair olarak..

(bkz: pollyanna ya mektuplar)

(bkz: yanilip yakana baki$imi taktiginda)

lale müldür $iiridir..

nedir senin yerin
$iir uzamımda benim
kurtulamadığım bir imge misin,
duraksadığım bir dize
bir $iirde mi tutuklu kaldım ya da yüreğinde

az mı tanı$ öldürdüm
ula$mak için sana
bunca ayinden sonra
kurban mıyım cellat mı..

senin içindi bunca yakarı$
izlerken seni
gölgem gölgene karışmı$
çoğalan sen misin kayboldukça ben..

günlerce gözbebeklerim
ayna tuttu sana
yanılıp yakana bakı$ımı taktığında
belge miyim varolu$una..

ve bir hüznün yankısıysa eğer $iir
sana yakla$tıkça $iire yakla$ıyorum demektir..

(bkz: yosun tutan yurek)