firambogaz

(bkz: nepal)
(bkz: angelus)
ve hatta #214553

1911 yılında annesinin ailesinin çiftliğinin bulunduğu hayfa yakınlarındaki arap köyü tulkarem’de doğdu (tulkarem aynı zamanda sonradan arkeoloji dünyasında büyük önem kazanacak antik caesareia kentinin kalıntılarının bulunduğu yerdir). osmanlı’nın hersek vilayetine müftüler yetiştirmiş köklü bir aileden gelen babası başkentte doğmuş görünmesini yeğlediği için nüfusuna istanbul yazdırmıştır. o 2 yaşındayken aile istanbul’a dönmüş, bir süre adapazarı ’nın akyazı ilçesindeki çiftliklerinde kalmışlardır. 6 yaşından itibaren halasının eski hersek müftüsü olan ve darülfünun ’da arap edebiyatı müderrisliği yapan kocası cabizade ali fehmi efendi’nin evinde kalmaya başlamış ve ilk eğitimini burada almıştır.

1931’de istanbul erkek lisesi’ni bitirdi. devlet sınavını kazanarak almanya’da arkeoloji öğrenimi gördü. 1935 yılında soyadı kanunu çıkınca, babasının isteği üzerine, bir sümer kralının adı olan ve sümerce ’de ’su’ (’a’), ’ülke’ (’kur’) ve ’büyük’ (’gal’) kelimelerinin yanyana gelmesinden oluşan akurgal soyadını aldı.

1957 yılında ankara üniversitesi dil ve tarih – coğrafya fakültesinde ordinaryüs profesör oldu.

ege’de foça (phokaia), çandarlı (pitane), çeşme - ildırı erytrai ve bayraklı (eski smyrna) antik kentlerini ortaya çıkarmıştır. eski yunan, hitit – hatti ve eski anadolu uygarlıkları üzerine çeşitli dillerde sayısız eseri yayınlanmıştır.

akurgal, avrupa’da yedi akademiye üyedir ve dünyadaki pek çok bilim kuruluşunun şeref üyesidir. bordeaux üniversitesi (1961), atina üniversitesi (1988), lecce üniversitesi (1990), anadolu üniversitesi (1990) kendisine şeref doktoru sanını vermişlerdir.

akurgal, federal almanya büyük liyakat nişanı yıldızlı rütbesi (1979), goethe madalyası (1979), türkiye cumhuriyeti kültür bakanlığı büyük ödülü (1981), italyan commandatore nişanı (1987) ve fransız légion d’honneur officier rütbesi (1990) sahibidir.

akurgal, türkiye’de arkeoloji bölümlerinde akademik olarak görev yapmış ve yapmakta olan birçok arkeoloğun hocasıdır. bu yüzden "hocaların hocası" olarak anılır.

akurgal, 2002 yılında izmir’de öldü. çalışmaları, kendisi de bir uzman arkeolog olan ve sağlığında en yakın asistanlığını yürüten eşi meral akurgal tarafından sürdürülmektedir.

http://tr.wikipedia.org/

trt’de safalar getirdiniz adlı müzik prograsmını sunan sanatçı.

(bkz: road runner)

nazende sevgilim ve özledim adlı parçaları muhteşem yorumlayan tsm sanatçısı.

alpay özalanın eşi,eski manken.

dün kral tv’de klibine rastlayınca ne kadar yaşlandığımı farkettiğim zamanında sezen aksu destekli eski ve unutulmuş şarkıcı...
(bkz: aldatıldık aldatıldık dünya böyle değil)

eurovision şarkı yarışmasının milli sunucusu.

çoook eskiden trt’de yayınlanan,bülent özverenin sunduğu bilgi yarışması.

1935’te kütahya’nın emet ilçesinde doğdu. istanbul’da atatürk kız lisesi’ni bitirdi. bir süre hukuk fakültesi’nde öğrenim gördü. dışarıdan sınavlara girerek ilkokul öğretmeni oldu. on beş yıllık hizmetten sonra 1977’de istifa etti. romanlar, öyküler, radyo ve televizyon oyunları yazdı. 1965’ten beri eğitim ve öğretim sorunlarıyla ilgili görüşlerini cumhuriyet ve milliyet gazeteleri ile çeşitli dergilerdeki yazılarıyla dile getiriyor. daha çok çocuk edebiyatıyla uğraştı. 1963-1971 yıllarında çocuklar için, birer hikayelik yirmi altı küçük kitap yayınladı. altı-dokuz yaş grubu için 20 kitaplık "ece ile yüce" isimli bir de dizi hazırladı.
eserleri:

öykü:
döl (1970)
geride kalanlar (1975)
geriye dönenler (1986)

çocuk kitaplari:

roman:
fadiş (1971)
dört kardeştiler (1971)
suna’nın serçeleri (1974)
yurdumu özledim (1977)
ben büyüyünce (1979)
dünya çocukların olsa (1981)
ölümsüz ece (1985)
kafdağı’nın ardına yolculuk (1987)
parpat dağının esrarı (1989)
midas kartalının gözleri (1991)
tuna’dan uçan kuş (1992)
yeşil kiraz (1992)

öykü:
uçan motor (1965)
kırmızı bisikletin binicisi (1965)
leylek karda kaldı (1979)
şenlik günü (1983)
kır gezisi (1983)
azat kuşu (1984)
deli bey (1984)
kumluktaki yavru martı (1984)
sıcak ekmek (1984)
uçurtma (1984)
neşeli boyacı (1988)
küskün ayıcık (1989)
yaşanmış hayvan öyküleri i-ii (1991)
leylek karda kaldı (1991)

bilimkurgu:
akıllı pireler (1982)
işın çağı çocukları (1987)

gezi:
bambaşka bir ülke amerika’ya yolculuk (1990)
efsaneler ülkesi çin’e yolculuk (1990)
kangurular ülkesi avustralya’ya yolculuk (1991)
doğal güzellikler ülkesi kenya’ya yolculuk (1993)

ödülleri:

1965 yunus nadi yarışması öykü ödülü ikinciliği, döl ile
1974 arkın çocuk edebiyatı yarışması armağanı
1987 aile sağlığı ve planlaması vakfı ödülü, gül gelin adlı öyküyle
1987 kültür ve turizm bakanlığı çocuk edebiyatı ödülü, kafdağı’nın ardına yolculuk ile
1989 izmir büyükşehir belediyesi çocuk romanı ödülü, parpat dağı’nın esrarı ile
1990 altın kitap ödülü
http://www.edebiyatturk.net/

2 aralık 1943’te sinop gerze’de doğdu, ortaöğrenimini samsun’da maarif koleji’nde tamamladı. ankara üniversitesi dil ve tarih-coğrafya fakültesi ingiliz dili ve edebiyatı bölümü’nü bitirdi ve aynı bölümde ingilizce okutmanlığı yaptı. 1976-1995 arasında istanbul’da reklamcılık alanında çalıştı. ilk şiiri 1962’de "yelken" dergisinde yayınlandı. ardından ataç, dost, yordam, dönem, soyut, devinim, türk dili gibi dergiler şiirlerine yer verdi. çeviri ve metin incelemeleri yaptı. şiirlerinde kısa ve kırık dizelerle, kendine özgü betimlemelerle, anlatı parçalarını andıran, içe dönük bir dünyanın düşünce ve izlenimlerini yansıtır.
eserleri:

şiir:
güneşler gölgeler(1981)
peş (1982)
sevda yorumları (1990)
bir albümde dört mevsim (1991)
ikaros’un uçuşu (1993)
toplu şiirler (1995)
101 bir dize (1996)
görünen kentler (1999)

öykü:
düş günler (1990)

roman:
dalyan (1978)
yalnız mısın (1987)
soğuk tüylü martı (1992)

deneme-eleştiri:
kendini okumak (1987)
bakır çalığı (1994)
yazıyla yaşamak (1996)

çeviri:
kenneth rexroth, miroslav holub, louise glück, william carlos williams ve h.d’den seçme şiirler

ödülleri
1979 türk dil kurumu roman ödülü dalyan ile
1990 yunus nadi şiir ödülü düş günleri ile
1991 yunus nadi "yayınlanmamış şiir kitabı" ödülü bir albümde dört mevsim ile

29 mayıs 1976’da rodos adası’nda doğdu. ilköğretimini brüksel’de tamamladı. ankara’da tevfik fikret lisesi’ni bitirdi. hacettepe üniversitesi edebiyat fakültesi fransızca mütercim tercümanlık bölümü’nde üniversite eğitimine başladı. unuversite libre de bruxelles’in siyasal bilimler bölümüne geçti. ankara üniversitesi siyasal bilgiler fakültesi’nden mezun oldu. ilk romanı kinyas ve kayra 2000’de yayınlandı. antalya’da yaşıyor.
eserleri:

roman:
kinyas ve kayra (2000)
zargana (2002)
piç (2003)
http://www.edebiyatturk.net/

16 mayıs 1915’te istanbul’da doğdu. 7 mayıs 1986’da istanbul’da yaşamını yitirdi. son osmanlı meclisinde istanbul miletvekili olan istanbul darülfünun’u (istanbul üniversitesi) hukuk fakültesi profesörü ahmed selahattin’in oğlu. ortaöğrenimini 1935’te galatasaray lisesi’nde tamamladı. devlet tarafından almanya’ya heidelberg üniversitesi’ne gönderildi. siyasal bilimler fakültesi’ne devam etti. zatürree olunca eğitimini yarıda bırakıp 1938’de istanbul’a döndü. tedavisi 1942’ye kadar sürdü. 1950’de istanbul üniversitesi edebiyat fakültesi alman filolojisi bölümü’nü bitirdi. sanat tarihi kürsüsü’nde asistan oldu. 1950’den sonra istanbul edebiyat fakültesi’nde, gazetecilik enstitüsü’nde, lcc tiyatro okulu’nda binlerce öğrenci yetiştirdi. iki yıl viyana’daki max reinhardt tiyatro akademisi’nde öğrenim gördü. viyana’daki bazı tiyatrolarda reji asistanı olarak çalıştı. 1957’de tekrar türkiye’ye döndü. gazetecilik enstitüsü’ndeki derslerine devam etti. tercüman ve milliyet gazetelerinde köşe yazıları yazdı. edebiyat yaşamına gençlik yıllarında yazdığı skeçlerle başladı. "töhmet" adlı ilk öyküsü yedigün dergisinde "haldun yağcıoğlu" takma ismiyle 1946’da yayınlandı. new york herald tribune gazetesi’nin 1953’te istabul’da düzenlediği öykü yarışmasında "şişhaneye yağmur yağıyordu" öyküsüyle birinci oldu. 1956’da varlık dergisinin araştırmasında yılın en beğenilen öykücüsü seçildi. öykülerinde bireyin toplumdaki yaşam biçimleri üzerinde durdu. bunların aksayan yanlarını mizah unsurları kullanarak anlattı. eski ve yeni yaşam biçimi arasında kalmış insanların, sonradan görme zenginlerin yaşamlarını ele aldı. toplumun değişik kesimlerden seçtiği kişilerin tutarsızlıklarını, çelişkilerini, ikiyüzlülüklerini sergiledi. öykülerinin arka planında da çoğunlukla istanbul manzaraları oldu. tiyatrodaki ilk eserlerinde dramatik türün başarılı örneklerini verdi. ardından epik tiyatro denemelerine girişti. "keşanlı ali destanı" adlı oyunu türk tiyatrosu’ndaki ilk epik tiyatro örneğidir. bu oyun türkiye’nin yanısıra almanya, ingiltere, çekoslovakya, eski yugoslavya’nın çeşitli kentlerinde oynandı. daha sonraki dönemlerde konularını güncel olaylardan alan siyasal-sosyal taşlamaların ağır bastığı oyunlar yazdı. zeki alasya ve metin akpınar ile devekuşu kabare tiyatrosu’nu, ahmet gülhan ile tef tiyatro grubu’nu kurdu. türk ortaoyunu ve tuluat tiyatrosu ögelerinden de yararlanarak toplumsal olayları alaylı bir dille eleştirdiği oyunlarıyla büyük başarı kazandı.
eserleri:

öykü:
yaşasın demokrasi (1949)
tuş (1951)
şişhane’ye yağmur yağıyordu (1953)
ayışığında çalışkur (1954)
onikiye bir var (1954)
konçinalar (1967)
sancho’nun sabah yürüyüşü (1969)
kızıl saçlı amazon (1970)
yalıda sabah (1983)

oyun:
günün adamı-dışardakiler (1957)
ve değirmen dönerdi (1958)
fazilet eczanesi (1960)
lütfen dokunmayın (1961)
huzur çıkmazı (1962)
keşanlı ali destanı (1964)
gözlerimi kaparım vazifemi yaparım (1964)
zilli zarife (1966)
vatan kurtaran şaban (1967)
bu şehr-i stanbul ki (1968)
sersem kocanın kurnaz karısı (1971)
astronot niyazi (1970)
ha bu diyar (1971)
dün bugün (1971)
aşk-u sevda (1973)
dev aynası (1973)
yâr bana bir eğlence (1974)
ayışığında şamata (1977)
hayırdır inşallah (1980)
eşeğin gölgesi
haldun taner kabare

fikra-gezi-söyleşi:
devekuşuna mektuplar (1960)
hak dostum diye başlayalım söze (1978)
düşsem yollara yollara (1979)
ölürse ten ölür canlar ölesi değil (1979)
yaz boz tahtası (1982)
çok güzelsin gitme dur (1983)
berlin mektupları (1984)
koyma akıl oyma akıl (1985)
önce insan olmak (1987)

ödülleri

1953 new york herald tribune’nin düzenlediği uluslararası hikaye yarışması türkiye birinciliği şişhaneye yağmur yağıyordu ile
1955 sait faik hikaye armağanı onikiye bir var ile
1956 varlık dergisi’nce türkiye’nin en beğenilen öykü yazarı secildi
1972 türk dil kurumu tiyatro ödülü sersem kocanın kurnaz karısı ile
1983 sidat simavi vakfı edebiyat ödülü (pervev naili boratav ile paylaştı)
bordighera müzik festivali hikaye ödülü sancho’nun sabah yürüyüşü ile
http://www.edebiyatturk.net/

eserleri:

şiir:
geceden taşan dertler (1930)
yayla türküsü (1943)
yurdumun dört bucağı (1950)
ellerim bomboş (1967)

roman:
küller (1921)
sisli geceler (1922)

öykü:
beyaz selvi (1945)
büyük anne (1971)
aydınlık kapı (1974)

1891’de istanbul’da doğdu. 1971’de yine istanbul’da yaşamını yitirdi. bakırköy rüştiyesi ve galatasaray lisesi’ni bitirdi. uzun yıllar muğla ve istanbul’da lise öğretmenliği yaptı. ölümüne kadar tercüman gazetesinde tiyatro eleştirileri ile edebiyat yazıları yazdı. fecr-i ati etkisinde kaldığı ilk şiirleri 1912’de "rübâb" ve "şehbal" dergilerinde yayınlandı. şiirlerini bir süre aruz vezniyle yazdı. "aruza veda" şiiriyle bu kalıbı bıraktı, hece ölçüsüne ve yalın türkçe’ye yöneldi. "yeni mecmua" çevresinde toplanan "hecenin beş şairi" arasında yer aldı. "nedim" adında bir edebiyat dergisi çıkardı. şiirleri yarın, hayat, aydabir, yarımay, çınaraltı, varlık, hisar gibi dergilerde yayınlandı. servet-i fünun dergisinin yazıişleri müdürlüğünü yaptı. hüzün yansıtan şiirlerinde daha çok aşk ve kadın temalarını işledi. şiirin yanısıra yayınlanmış roman ve oyunları ile anı kitapları da var.
eserleri:

şiir:
rüya (1912)
cenk duyguları (1917)
efsaneler (1919)
zakkum (1920)
bulutlara yakın (1920)
gülistanlar ve harabeler (1922)
paravan (1929)
balkonda saatler (1931)
sulara dalan gözler (1936)
hep onun için (1962)
sonsuz gecelerin ötesinde (1964)

roman:
sulara giden köprü (1939)
aşıklar yolunun yolcuları (1939)

oyun:
baykuş (1916)
ilk şair (1923)
sönen kandiller (1928)
10 yılın destanı (1933)
nedim (1936)
hayalet (1936)
bir dolaptır dönüyor (1958)
iki yanda (1970)
(baykuş ve şair oyunları aruzla yazılmıştır.)

ani:
edebiyatçılar geçiyor (1939, edebiyatçılar çevremde adıyla genişletilmiş baskı, 1970)
darülbedayi devrinin eski günleri (1964)
eski istanbul ramazanları (1968)

http://www.edebiyatturk.net/

1867’de istanbul’da doğdu. 23 mayıs 1945’te istanbul’da yaşamını yitirdi. "uşakizadeler" olarak tanınan istanbullu bir aileden hacı halit efendi’nin oğlu. fatih askeri rüştiyesi’nde öğrenime başladı. babasının işleri bozulunca ailesi izmir’e taşındı. izmir rüştiyesi’ne girdi. özel fransızca dersler aldı. avusturyalı katolik rahiplerin yönettiği mechitariste okulu’na devam etti. 1884’te son sınıftan ayrılarak babasının ticarethanesinde çalışmaya başladı. izmir rüştiyesi’nde fransızca öğretmenliği yaptı. osmanlı bankası’nda çalıştı. izmir idadisi’nde fransızca ve edebiyat dersleri verdi. 1893’te istanbul reji idaresi’nde başkatip oldu, istanbul’a taşındı. 2’nci meşrutiyet’in ilanından sonra reji komiserliğine getirildi. darülfünun’da (istanbul üniversitesi) batı edebiyatı ve estetik dersleri verdi. 1909’da ittihat ve terakki’nin önerisiyle mabeyn başkatibi oldu. 1911’de meclis-i âyan üyeliğine seçildi. daha sonra üniversiteye döndü. siyasi görevlerle fransa, almanya ve romanya’ya gitti. ittihat ve terakki’nin iktidardan düşmesinden sonra reji idaresi yönetim kurulu başkanlığı’na getirildi. cumhuriyet’ten sonra yeşilköy’deki yalısına çekildi.
edebiyat yaşamına çeviriler ve şiirle başladı. izmir’de 1884-1885 arasında nevruz dergisini, 1886’da hizmet gazetesini çıkardı. 1896’da edebiyat-ı cedide topluluğuna katıldı. servet-i fünun dergisinde kendisine büyük ün sağlayan romanları tefrika halinde yayınlandı. 1901’de yazarlığı bıraktı. 2’nci meşrutiyet’ten sonra tekrar yazmaya başladı ama 1923’e kadar bunları yayınlamadı. izmir’de yazdığı ilk kısa romanlarda acıklı, duygusal bir anlatımla karşılıksız sevgiyi konu aldı. 1895’te yayınlanan "mai ve siyah" romanında aşk serüvenleri ikinci planda kaldı. şairler, gazeteciler, yazarlar, yayıncılar arasında geçen olaylar çerçevesinde o dönemin basın dünyasını anlattı. 1925’te yayınlanan "aşk-ı memnu" ilk büyük türk romanı kabul edilir. sağlam bir kurgusu ve tekniği olan bu romanda, genç ve güzel bir kadının, zengin ama yaşlı kocasına sadık kalma kararına karşın, elinde olmaksızın yasak bir aşka sürüklenmesi, olayın psikolojik nedenleri üzerinde de durularak gerçekçi bir yaklaşımla anlatılır. romanda olay, kişiler arasındaki maddi ve manevi bağlantılarla ustaca örülmüş, hareket, betimleme ve ruh çözümlemeleri ölçülü ve dengeli olarak işlenmiştir.
eserleri

roman:
nemide (1889)
bir ölünün defteri (1890)
ferdi ve şürekası (1894-1985)
mai ve siyah (1895-1988)
aşk-ı memnu (1925-1987)
kırık hayatlar(1924-1989)
sefile (1886)

öykü:
bir izdivacın tarih-i muâşakası (1889)
bir muhtıranın son yaprakları (1889)
küçük fıkralar (3 cilt) (1896)
bir yazın tarihi (1898-1988)
solgun demet (1901)
sepette bulunmuş (1920)
bir hikâye-i sevda (1922-1987)
hepsinden acı (1934-1984)
onu beklerken (1935-1940)
aşka dair (1935-1986)
ihtiyar dost (1939)
kadın pençesi (1039-1987)
izmir hikâyeleri (1950)

anilar:
kırk yıl (1936-1969)
bir acı hikaye (1942)
saray ve ötesi (1942-1981)

deneme:
fransız edebiyatının numune ve tarihi (1885)
hikaye ve temaşa (1889)
yunan edebiyatı (1912)
latin edebiyatı (1912)
alman tarihi edebiyatı (1912)
fransız tarihi edebiyatı (1912)
sanata dair (1938-1955)

oyun:
kabus (1959)
http://www.edebiyatturk.net/

1963’te ordu’nun fatsa ilçesinde doğdu. kabataş lisesi’nden mezun oldu. bir süre orta doğu teknik üniversitesi’nde öğrenim gördü. ardından istanbul üniversitesi ingiliz dili ve edebiyatı bölümü’nü bitirdi. hokka dergisinin yayın kurulunda yer aldı. shakespeare, faulkner, beckett ve joyce’dan çeviriler yaptı. ilk romanı olan çocuk ölümü şarkıları 1992’de yayımlandı.
eserleri:

roman:
çocuk ölümü şarkıları (1992)
melekler erkek olur (2002)
çiçeklerin tanrısı (2004)
iyi dilekler ülkesi (2005)
http://www.edebiyatturk.net/