son sigarayı icmeye kiyamamak

başlığı okuyunca çantada olan son sigara hatırlanır ve derin bir iç çekilir. ama kaçınılmaz son o içmeye kıyamadığımız son sigaranın kültablasındaki ölü filtresidir.
o son sigara içilirken sanki bir daha hiç sigara içemicekiş gibi bi his olur yaa işte bu hayatta hiç anlayamadığım hislerden biridir.
yenisinin bir daha nezaman içileceğini bilmezsiniz. yada içip içemeyeceğinizi.. boğazınız yırtılana kadar bağırsanızda kimsenin sizi sallamayacağını bilirsiniz.. sadece hücreye giren anlar bunu..
siz bu eylemin içindeyken -son siarayı içmeye kıyamamak-, densizin biri çıkar gelir ve "hoca tezgahın üstündeki sigarayı ben içtim haa!" derse, cinayet işlenebilecek bir durumdur. zira beyne oksijenden çok kan gider. beyin ne yapacağını şaşırır.
sigaradan bir iki nefes çekip söndürmek suretiyle ara ara nikotin ihtiyacını giderme yöntemine de başvurulabilir.
sigara isteğini erteleye erteleye, sigarayı bırakma girişimine girebilme potansiyeli de vardır bu eylemin. ve fakat her hangi bir işlerliği yoktur. ilk markette bu istek yerini sigara alma isteğine bırakır.