milli gaye ile ortaya atılma kararı

pipisik
nutuk’tan...

bu iki vali beyler ile 15’inci kolordu komutanı kâzım karabekir paşa ve yanımda bulunan rauf bey, eski izmit mutasarrıfı süreyya bey, karargâhıma bağlı kurmay başkanı kâzım bey, kurmay husrev bey ve doktor refik bey arkadaşlarımla ciddî bir görüşme yapmayı uygun buldum. kendilerine genel ve özel durumu açıklayarak tutulması gerekli olan yolu anlattım.

bu münasebetle en elverişsiz durumları, genel ve şahsî tehlikeleri; her ihtimale karşı göze alınması kaçınılmaz olan fedakârlığı dile getirdim. bir de «millî gaye ile ortaya atılacakların bugün yok edilmesini düşünen, yalnız saray, hükûmet ve yabancılardır.

ancak, bütün memleketin aldatılmasını ve aleyhimize çevrilmesini de ihtimalden uzak tutmamak gerekir. millete önder olacakların, her ne pahasına olursa olsun amaçtan dönmemeleri, memlekette barınabilecekleri son noktada, son nefeslerini verinceye kadar, bu amaç uğrunda fedakârlığa devam edeceklerine daha işin başında karar vermeleri gerekir. kalplerinde bu gücü duymayanların teşebbüse geçmemeleri elbette daha isabetli olur. çünkü, aksi halde hem kendilerini hem de milleti aldatmış olurlar.
bir de söz konusu görev, resmî makam ve üniformaya sığınarak, el altından yürütülebilecek türden değildir. bu tarz bir dereceye kadar sürdürülebilir. fakat, artık, o devir geçmiştir. açıkça ortaya çıkmak ve milletin hakları adına gür sesle bağırmak ve bütün milleti bu sese ortak etmek lâzımdır.

benim, görevden alındığıma ve her türlü sonuçla karşı karşıya bulunduğuma şüphe yoktur. benimle açıktan açığa işbirliği etmek, aynı sonucu şimdiden kabullenmek demektir. bundan başka, bu şartların istediği adamın, başka birçok bakımlardan da, mutlaka benim şahsım olabileceği gibi bir iddia söz konusu değildir. yalnız, herhalde, bu memleket evlâdından birinin ortaya atılması kaçınılmaz olmuştur. benden başka bir arkadaş da düşünülebilir. yeter ki, o arkadaş, bugünkü durumun kendisinden beklediği şekilde harekete evet diyebilsin!» dedim.

bu konuşma ve açıklamalardan sonra, gelişigüzel karar almak doğru olamayacağından bir süre düşünmek ve özel görüşmeler yapabilmek için, görüşmelere son verdiğimi bildirdim.

tekrar toplandığımızda, işin başında benim devam etmemi, kendilerinin bana yardımcı ve destek olacaklarını bildirdiler. yalnız bir arkadaş, münir bey, önemli mazereti dolayısıyla, bir süre için kendisinin fiilî görevden affını rica etti. ben, şeklen, resmî görev ve askerlikten ayrıldıktan sonra da, tıpkı şimdiye kadar olduğu tarzda üst komutan imişim gibi emirlerimin yerine getirilmesinin başarı için temel şart olduğunu belirttim. bu nokta tamamen benimsenip kabul gördükten sonra toplantıya son verildi.

efendiler, istanbul’da genel kurmay başkanlığı makamında, birbirinin yerini alan cevat ve fevzi paşalardan, barış hazırlığı komisyonu’nda çalışan ismet bey’den başlayarak erzurum’a gelinceye kadar, her yerde temas ve ilişkide bulunduğum komutan, subay, her türlü devlet adamı ve ileri gelen kimselerle, burada, erzurum’da yaptığım gibi görüşmeler ve anlaşmalar yapmıştım. bundaki yarar takdir buyurulur.

devamı için:

(bkz: erzurum kongresi hazırlıkları)

neden bekliyorsun?


bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?

üye ol