sebepsiz yere mutlu olmak

kaynağı belli olmayan bir şekilde, genel olarak ayılan bir uyku sonrası güneş ışığının yüzünüze vurması ve akabinde şöyle gerinip gerinip "hayat ne güzel lan vapurlar filan" dediğiniz bir anda gerçekleşen bir durumdur. lakin tamami ile geçici bir durumdur. tüm bu mutluluk gösterisi bir önceki günden kalan gerçekler ile başbaşa kaldığınız vakit yerini sebepli yere mutsuz olmak başlığına bırakır ki üzücüdür, yıkıcıdır her seferinde.
birden bire peydahlanan midede uçu$an kelebekler sarar her tarafınızı.
anlatılamaz bir duygudur bu.
sebebi olmaması belki daha da güzeldir..
hatta daha da güzel olanı mutluluğu bir sebeple bağda$tırmayıp her $ey için ya$ayabilmektir.
bir diğer belirtisi de sürekli yüzde aptal bir gülümseme ile dola$mak,etrafınızdaki insanları severek boğmak,kucaklarken öldürmek,öperken yemek eylemi giri$imidir.insanlıktan çıkıp elmyra’lığa burunduğunuz anlardır bunlar..
genelde olmayacak veya olması zor olan güzel birşeyin gerçekleşme ihtimalini düşünürken olur. hiçkimsenin gelip geçmediği dağ başı bir yerde nizamiye nöbetlerinde askerin garip avuntusudur tadından yenmez.
tanımlanamayan ve değişik zamanlarda insanin sevdiği kisiyi, onun en sevimli, şımarık hallerini düsündügünde ici icine sıgmama, kalbinden kocaman bir gülücük kopma durumu...
bazı sabahlar kalktığınızda rodyonuzdan yükselen güzel nağmelerle keyiflendiğiniz ve de şarkıcıya eşlik etmeye başlamanızla daha da sebepsizliği artan durumun arkadaşınızın’olum diferansiyelci sınav yapacakmış a.q’kelimeleriyle maziye gömülen ne güdüğü belirsiz anlar.
0 /