sabah uyanınca gelen mutsuzluk hissi

nerdeyim ben? az önce koştuğum o yol nerde? arkadaşlarım nerde? gibi saniyelik duraksama sonrası offf şimdi ne gerek vardı kaldığım yerden hayata devam etmeye dedirten histir. uyumak çok güzel ama uyanmak nedense çoğu kişi tarafından pek sevilmez..
son zamanlarda hiç yaşamadığım durumdur.

çünkü o mutsuzluk hissi buaralar benden hiç gitmiyor. gece git,sabah gel işte yine ama yoook. hepsini geçtim uyutsa ben ona da razıyım. uyutmuyor...
hicbir zaman yasamadigim daha dogrusu yasayamadigim his.

ne zaman uyansam ogleden sonra olmus oluyor anasini satayim. hayata bak ki sabah mutsuzlugunu bile yasayamiyorum.