kol düğmeleri

cok guzel bir baris manco sarkisi.dinleyeni aglatir.


hatirlarim bugun gibi sessiz gecen son geceyi
basin one egik bir suclu gibi bana verdigin hediyeyi
iki kucuk kol dugmesi butun bir ask hikayesi
iki dugme iki ayri kolda bizim gibi ayri yolda

aksam olunca sustururum herkesi her her seyi
gelir kol dugmelerimin birlesme saati
usul usul cikarir koyarim kutuya yan yana
bitsin bu iskence kalsinlar bu arada

heyhat sabah gun isildar yalniz gece bulusanlar
yasli gozlerle ayrilirlar dugmeler gibi
bizim gibi bizim gibi ayrilirlar bizim gibi ayrilirlar
baris manco’nun 1983 yilinda cikardigi estagfurullah ne haddimize isimli albumunde yer alan harika bir sarki. bu sarkiyi baris manco daha once 1970’li yillarda soylemisti ki o versiyonu da son derece iyidir. klibi de cok huzunludur bu sarkinin. baris abimiz bir koltuga oturmus, elleriyle yaptigi figurleriyle sarkiyi adeta yasar. ruhun sad olsun baris abi...
şarkıyı her dinlediğimde, akşamları odasına çekilip kol düğmeleriyle uzun uzun vakit geçiren bir adam canlanmakta gözümde. gerçi unutulmayan sevgilinin hediyesiyle, tıpkı bir ayin gibi her gece konuşmak bir yere kadar makul sayılabilir.