iftar

ortaya konan yemeklere baktikca, kokladikca ’ulan bunlarin hepsini tek basima yerim ben’ diye soyleniyor insan. gelin gorun ki iftar’ta yemek keyfi 10-15 dakika surmuyor.
karin hemencecik sisiyor. guzelim yemekler istenildigi, tahmin edildigi gibi yenmiyor, yenemiyor.

yavas yemek gerekiyormus, denemeye calistim o’da olmuyor. napalim onumuzdeki iftarlara bakicagiz...
hızlıca yenen yemek sonrası sitenin bahçesine bakan balkonda ilk sigara içilirken, etraftan kaşık-çatal-bıçak sesleri duyulacak kadar sessizdir ortalık. birkaç yüz metre aşağıdaki şehirler arası yoldan geçen araçların sesleri gelir ara ara. sokaklar bomboş, hava kararmak üzeredir. minarelerin yeşilli-beyazlı lambalarının tam arkasında, bulutlar fon yapmış gibi durur. bir cırcır böceği, bu sessizliği bozmaya korkar gibi kısık sesle öter. yiyecek, içecek ve nikotin ihtiyacını gideren vücut hayran hayran manzarayı seyre ve düşüncelere dalar.
bu sene saat 20:00 den sonraya denk geldi ilk gunlerde. cok gec saate konuluyor, oructan randiman alamiyoruz. ilgililerin dikkatine sunarim.
0 /